Monika Wojciechowska

Internet bardzo lubi medyczne opowieści, w których lek zyskuje dodatkową, niemal sensacyjną tożsamość. Najpierw miały być to preparaty, które “po prostu” pomagają w cukrzycy. Potem stały się lekami odchudzającymi nowej ery. Chwilę później doszły jeszcze obawy o psychikę: lęk, depresję, myśli samobójcze, emocjonalne rozchwianie. Wokół agonistów receptora GLP-1 narosło tyle sprzecznych narracji, że łatwo zgubić to, co naprawdę wynika z danych.

Pytanie o zdrowie brzmi niewinnie. Jak się czujesz? Jak oceniasz swój stan? Świetnie, dobrze, tak sobie, raczej słabo? W gabinecie takie odpowiedzi bywają traktowane jak miękki dodatek do “twardych” danych: ciśnienia, cholesterolu, cukru, wyników badań. Tymczasem nowe duże badanie podpowiada, że ta jedna, prosta samoocena może mówić o ryzyku sercowo-naczyniowym więcej, niż przez lata chcieliśmy przyznać – zwłaszcza u kobiet. duże badanie opublikowane w JAMA Network Open podpowiada, że ta jedna, prosta samoocena może mówić o ryzyku sercowo-naczyniowym więcej, niż przez lata chcieliśmy przyznać – zwłaszcza u kobiet.

Utrata włosów w trakcie leczenia onkologicznego bywa ciosem, którego nie da się sprowadzić do samej zmiany wyglądu. To moment, w którym choroba przestaje być sprawą ukrytą w wynikach badań czy szpitalnych salach, a zaczyna być widoczna od razu, w lustrze, na ulicy, w codziennych spotkaniach. Fundacja Rak’n’Roll od lat próbuje ten ciężar choć trochę zmniejszyć, przekazując kobietom bezpłatne peruki wykonywane z włosów darczyńców.

Na początku wszystko wydaje się proste. Nogi pracują, oddech trzyma rytm, głowa jeszcze wierzy, że to tylko dłuższy bieg z lepszym widokiem. Potem teren zaczyna się podnosić, powietrze robi się chłodniejsze albo przeciwnie, słońce mocniej przygrzewa na otwartej przestrzeni, a organizm bardzo szybko przypomina, że góry nie są dekoracją. To nie jest zwykłe przedłużenie treningu […]

Szkoła od dawna nie jest już tylko miejscem sprawdzianów, kartkówek i walki o lepszą ocenę z matematyki. Coraz częściej staje się też miejscem pierwszego kontaktu z kryzysem psychicznym, samotnością, hejtem, uzależnieniem od internetu czy poczuciem, że wszystko zaczyna przygniatać za mocno. I właśnie dlatego działania wokół zdrowia psychicznego dzieci i młodzieży przestają być miłym dodatkiem do edukacji.

Pewne terapie działają jak precyzyjny zegarek, ale wystarczy drobina piasku, by cały mechanizm się zaciął. W hematologii taką drobiną bardzo często nie jest sam nowotwór czy choroba krwi, lecz infekcja. Właśnie dlatego szczepienia coraz wyraźniej przestają być traktowane jak medyczny dodatek, a zaczynają być postrzegane jak jeden z warunków bezpiecznego leczenia. Raport poświęcony pacjentom hematologicznym stawia sprawę ostro: zakażenie może nie tylko skończyć się hospitalizacją i ciężkimi powikłaniami, ale też wykluczyć chorego z terapii, od której zależy jego życie.

Nie każde pęknięcie w psychice widać od razu. Czasem przypomina raczej rysę na szybie: z początku niemal niewidoczną, ale pod odpowiednim kątem nagle okazuje się, że biegnie przez całą taflę. W psychiatrii od lat wraca pytanie, czy trauma może być jednym z takich pęknięć prowadzących do schizofrenii. Odpowiedź nauki nie jest prosta, ale coraz mniej w niej miejsca na wzruszenie ramionami.

Od lat wiadomo, że osoby mieszkające wyżej nad poziomem morza częściej mają lepszą tolerancję glukozy i rzadziej zapadają na cukrzycę niż ludzie żyjący nisko. Problem polegał na tym, że mechanizm tego zjawiska był niejasny. Podejrzewano różne tkanki, hormony, zmiany stylu życia, adaptację do wysiłku, ale brakowało jednego, mocnego biologicznego wyjaśnienia. Nowa praca opublikowana 19 lutego […]

W leczeniu zaawansowanego raka piersi czas bywa równie ważny jak sam dobór leku. Problem w tym, że dziś “czy terapia działa?” często ocenia się dopiero po kolejnych tygodniach obrazowania i obserwacji. A jeśli lek nie trafia w biologię nowotworu, pacjentka traci nie tylko czas, ale też energię, którą mogłaby przeznaczyć na skuteczniejszą opcję.